సాఫ్ట్ వేర్ కింగ్

ఈ మధ్య రోజులు ఇట్టే గడిచిపోతున్నాయి. పిల్లి పిల్లల్ని మార్చినట్టు, కధానాయిక పాపలు బట్టలు మార్చినట్టు., మా కార్యాలయ భవనాల్ని మార్చారు. ఆరు నెలల్లో మూడు భావనాలని మార్చారు. విసుగు పుట్టి నేనే ఉద్యోగం మారాలి అనుకుంటున్నా.

గత వారం "లవ్ ఫైల్యూర్" అనే తెలుగు/ అరవ చిత్రం చూశాను. కధానాయకుడు, కధానాయకురాలు, దర్శకుడు, సంగీత దర్శకుడు ఇలా ఒక్కళ్ళు కూడా తెలుగు వాళ్ళు లేరు. తమిళంలో  మాత్రం ఈ చిత్రానికి "కాదిలిల్ సోధప్పువదు ఎప్పడి" అని తమిళంలోనే పేరు పెట్టారు. తెలుగులో మాత్రం ఆంగ్ల పేరు పెట్టారు.

ఈ చిత్రంలో విషయం ఏంటంటే, అమ్మాయిలని ఎలా ఐతే ఖండించాలో అలానే ఖండించాడు. నేను, తమ్ముడు వంశీ కలిసి చూశాము. వయసులో చిన్నవాడు అయినా, అమ్మాయిల విషయంలో నాకన్నా చాలా చాలా పెద్దవాడు. అక్కడ తెర మీద అమ్మాయిలని తిడుతున్నప్పుడల్లా మా తమ్ముడు కళ్ళలో వెలుగు చూస్తాంటే..., ఎన్ని కోట్లు ఇచ్చినా వస్తాదా?? 

ఈ చిత్రం విడుదల కాక మునుపు, దీని పాటలు విడుదల చేశారు. అందులో ఒక పర్టికులర్ పాటకు నాకు ఒక ప్రత్యేకమైన అనుభందం ఉంది, ఐ హావ్ టు టెల్ ఇట్ నౌ. రోజు ఉదయాన్నే నిద్రపోవటానికి ఆఫీసుకి కారులో వెళ్తూ ఉండే వాడిని. 92.7 సంగతి మీకు తెల్సిందే కదా., కొత్త పాట దేనినీ ఒక పట్టాన వదిలిపెట్టడు. ఒక్కోసారి రోజుకి వందసార్లు పాట వినిపిస్తారు. నేను ఎఫ్.ఎం ని అలా... నాకు కార్యాలయంలో పని అలా ఉండేది. ఒకసారి లవ్ ఫైల్యూర్ చిత్రంలో "ఇంతజారే.. ఇంతజారే" అనే పాటను వేయగానే, నేను ఠక్కున క్యాచ్ చేసి "ఇంత జారే ఇంత జారే అంటే ఏంటి జారేది?" అని మా క్యాబు చోదకుడిని(డ్రైవర్) అడిగాను. అతను కుడా అలర్ట్ అయ్యి బ్రేక్ వేశాడు( నవ్వు ఆపుకోలేక). నా జోక్కి అంత వాల్యూ ఇచ్చేవాడు. 

అస్సలు ఇంతకీ ఏమి జారిందో అని రెండు రోజులు మధనపడిన తరువాత, నా స్నేహితుడి అడిగితే, "అది తెలుగులో రాసిన "ఇంత జారే" కాదురా, "ఇంతిజారే(इन्तिजारे )" అనే హిందీ పదం. అదే మ్యాజిక్. ఓ.కే  ఇలా చిన్న చిన్న తప్పులు చేయటం సహజమేరా! మేము అలా తప్పులు చేసి తెలుసుకున్న వాళ్లమే. బట్ ఈ సరి విన్నప్పుడు మాత్రం కరెక్ట్ చేసుకోవాలి. గాడ్ బ్లెస్స్ యు తండ్రి" అని చెప్పాడు.

ఇలా పని మానేసి శీర్షికలు రాస్తున్నానని కార్యాలయంలో మా దొరగారికి తెలిసి పెద్ద గొడవ చేశారు. నన్ను పిలిచి " రామా! నువ్వు ఎంచుకున్న ప్రాజెక్ట్ ఏంటి, రాస్తున్న కోడ్ ఏంటి? నీ మాడ్యుల్ ఏ నెంబరు? నువ్వు చేస్తున్నది ఏ నెంబరు? సి, సి ++, జావా లాంగ్వేజస్., ఎస్క్యుఎల్, పిఎల్ ఎస్క్యుఎల్ డేటా బేశస్., ఆ సాఫ్ట్ వేర్స్ విలువ తెలుసా నీకు? డు యు క్నో ది వాల్యూ ఆఫ్ ది సాఫ్ట్ వేర్. టెస్టర్కి , డవలప్పర్కి మధ్య కప్లింగ్, వేర్ ఈస్ ద కప్లింగ్. ఐ వాంట్ కప్లింగ్. యస్. నేనేమంటానంటే, టెస్టర్ అనే వాడు కోడ్ ఒక రకంగా రాస్తాడు, డవలప్పర్ అనే వాడు కోడ్ ఇంకో రకంగా రాస్తాడు. ఒక్కొక్క రోల్ కి ఒక్కొక్క నిర్దిష్టమైన శైలి ఉంటుంది, స్కిల్లు ఉంటుంది, ఏడుపు ఉంటుంది. నీ బ్లాగ్ మీద పెట్టిన శ్రద్దలో సగం నీ పని మీద పెడితే బాగుంటుంది అంటున్నాను. ఐ యాం టెల్లింగ్ దట్. ఒక్కోసారి సాఫ్ట్ వేర్ ఇండస్ట్రికి మళ్లీ రేసిషన్ వస్తుందేమో అని భయమేస్తుంది. నీ శీర్షికలతో, పాటలతో మానేజర్స్ నమ్మకాన్ని కిల్ చేయకు. దయ చేసి అప్రయిసల్ ఇవ్వాలనుకునే మా లాంటి మానేజర్స్ ని డిస్సపాయింట్ చేయకు. డోంట్ డిస్సపాయింట్ అస్, అండర్ స్టాండ్? మిమ్మల్ని ఎక్కడికో పంపించాలి అనుకుంటాం, మీరు ఇక్కడే ఉంటారు, అక్కడికి రారు (ఆన్ సైట్ కా), కనీసం అప్రయిసల్ ముందు అయినా పని చెయ్, మంచి రేటింగ్ ఇవ్వటానికి మేము రెడీగా ఉన్నాము, ఆల్ ద బెస్ట్." అని అన్నారు.

శనివారం సెలవు కదా అని ప్రసాద్ చిత్రాలయానికి వెళ్తే., అక్కడ ఒక అమ్మాయి పలకరించి, "నమస్కారం అండి" అన్నది. నేను కుడా "ఆ నమస్కారం, కూర్చో, పేరేంటి?" అని అడిగాను, జా౦బవతి అని చెప్పింది. దానికి 

నేను: "బ్యూటిఫుల్ నేమ్, పేరులోనే జావ ఉంది. సీ జాంబవతి, టు బి ఫ్రాంక్, మనకు సి, సి++, జావ, రసం, సాంబారు   ఏమీ తెలియవు. బట్ ఐ యామ్ టాప్ మోస్ట్ సాఫ్ట్ వేర్ డవలప్పర్ హియర్, ఎలాగా? గూగుల్ నుంచి కోడ్ దొబ్బేయటం వల్ల. ఇప్పటికీ మా మానేజర్ గారు అంటుంటారు "ఒరేయ్ రాము నీకు కొంచం ముందు ఉద్యోగం వచ్చుంటే మేమంతా కష్టాల్లో పడేవాళ్ళం రా" అని,   సో ఇండస్ట్రీలో పైకి రావాలంటే కావాల్సింది వెతకటం, ముఖ్యంగా గూగుల్లో వెతకటం. డవలప్పర్కి గూగుల్కి మధ్య ఉన్న రిలేషన్ షిప్, భార్యాభర్తల సంభందం లాంటిది. డోంట్ మిస్టేక్ మీ, అంత అండర్ స్టాండింగ్గా ఉండాలన్నదే నా ఉద్దేశ్యం. ఉఫ్............." ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే నా రాతలకి అడ్డు అదుపు ఉండదు కానీ., ఇంకో శీర్షికలో కలుద్దాం. అంత వరకు సెలవు.  

పరుగే బంగారమాయనా

అమెరికాలో డాక్టర్ చదవాల్సిన నా స్నేహితుడు, అద్దంకిలో ఉదయాన్నే ఆదుర్దాగా ఐదు గంటలకే లేచి, అటు ఇటు పరిగెట్టటం మొదలెట్టాడు. సూర్య భగవానుడు నడినెత్తి మీదకి వస్తేకానీ లేవని, ఆ మహాత్ముడిని పరగడపున చూసేసరికి, ఒక్కింత ఆశ్చర్యమేసింది. ఇంతకీ వీడు ఎందుకు పరిగెడుతున్నాడు? ప్రకృతి ఏమైనా పిలుస్తుందా అనుకుంటే, ఆ సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలన్నింటిని ఇంట్లోనే అఘోరిస్తాడు, తప్పించి ఇలా బజారున పడడు. అయితే వీడిని పిలుస్తుంది ప్రకృతి కాక మరేమిటి?

నాలో ఆతృత మొదలయ్యి, వాడిని చాటుగా వెంబడించటం మొదలుపెట్టా. శివాలయం వైపు వడివడిగా వెళ్ళటం మొదలు పెట్టాడు. రాత్రులు దయ్యాల చిత్రాలు చూసి, భయపడి భక్తి పెరిగిందేమో, శివాలయం దారి పట్టాడు అనుకుంటే, మనోడికి స్నానం చేసే అలవాటు కాదు సరి కదా, పన్నెండు కొడితే కాని పళ్ళు అయినా తోమడు. అలాంటప్పుడు గుళ్ళోకి వెళ్ళటానికి శాస్త్రాలు ఒప్పుకోవు కదా అనుకోనేలోపే రామాలయం దాటేసాడు. హమ్మయ  దేవుడికి ఏమి కాలేదు అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. పైన శివాలయం వైపుకి వెళ్ళాడు అని చెప్పి, కింద రామాలయం దాటాడు అని రాశాను. ఇది ఎంత మంది గమనించారో???

సరే శివాలయం దాటి, నేరుగా గుండ్లకమ్మ నది వైపు వాడి ఓదార్పు యాత్రను మరల్చాడు. చేసేది సంవత్సరానికి ఒకసారి, కాస్త బాగా చేయాలి, అందుచేత నదిలోకి వెళ్తున్నాడేమో అనుకోవటానికి లేదండోయ్. నదిలో కాళ్ళు కడుక్కోవటానికే నీళ్ళు లేవు. వీడు పుట్టాక మా ఊర్లో వర్షాలు అంతంత మాత్రంగానే ఉన్నాయి. ఇలా ఆలోచించే లోపు, గాంధి బొమ్మ ప్రక్క వీదిలోకి తిరిగాడు. ఇది ఇంకా ఆశ్చర్యకరమైన విషయం.

ఆ వీదిలోకి మాములుగా అయితే చచ్చినా వెళ్ళేవాడు కాదు. ఆ వీదిలో మనోడి అత్తగారిల్లు ఉంది. ఈ డాక్టరు గారిని తన కూతురికి ఇచ్చి పెళ్లి చేయాలని వాళ్ళ అత్తకి పిచ్చి. వీడి మరదలకి వీడంటే పిచ్చి. వీడికి ఆ విషయం గుర్తొస్తే పెరుగుతుంది పిచ్చి. పాపం అత్త కూతురికి అందం తప్ప అన్నీ ఎక్కువే. అత్త కంట పడకుండా , దూకుడులో మహేష్ పరిగెత్తినట్టు పరిగెత్తాడు. వాడితో పాటు నేను కుడా నా వేగాన్ని పెంచాను.

ఆ దారిన పరిగెడుతూ పరిగెడుతూ 'దడ' చిత్రం ప్రదర్శిస్తున్న చిత్రాలయం కనిపించటంతో దడ పుట్టి కుడి ప్రక్క సందులోకి తిరిగాడు. దడ చిత్రం చూసిన ప్రభావం, ఆ దరిదాపులకు వెళ్ళాలన్నా భయమాయే. ఆ ముందుకు వెళ్తే వంద సంవత్సరాలనాటి బావి ఒకటి ఉంది. నిన్న సాయంత్రమే నా బ్లాగు చదువుతాను అని చెప్పాడు. కొంపతీసి అది చదివి, జీవితం మీద విరక్తి పుట్టి బావిలో దూకి చస్తాడేమో అనుకున్నా. కానీ వీడు చంపే రకం కానీ చచ్చే రకం కాదు. అందుకే వీడిని మా ఊరి మెహర్ రమేష్ అంటారు. కాకపోతే వారు చిత్రాలతో చంపితే వీరు చేష్టలతో చంపుతారు. 

ఇలా వీదుల వెంట పరిగెట్టే బదులు ఏ గుడిలోనో ప్రదక్షణం చేస్తే కనీసం పుణ్యం అయినా దక్కేది. "నిప్పు త్రొక్కిన  కుక్కలా ఎంత సేపు పరిగెడతావురా, నాకు కూడా కాళ్లు నొప్పులు పుడుతున్నాయి" అని అనుకుంటుండగా ఊరి పొలిమేర దాటబోతున్నాడు. కొంపతీసి సమాజం మీద ద్వేషం పుట్టి, అది కసిగా మారి, అఘోరాలతో మమేకం అవ్వటానికి, స్మశానాన్ని వేదికగా చేసుకున్నాడా అనుకునే లోపు, ఎందుకో బుద్ధి మార్చుకొని తిరిగి ఊరి మీద పడ్డాడు.

ఓపిక నశించి, పరిగెత్తుకుంటూ వాడి దగ్గరకు పోయి, "ఏమైందిరా, ఈ పరుగుకి ఏ ప్రారబ్ధం కారణం?" అని అడిగాను. విషయం ఏంటంటే., సుశీల.., ఆ పాప అంటే మనోడికి ప్రాణం. పది పన్నెండు సంవత్సరాల ప్రేమ. మొన్న పనికిమాలిన పద్నాలుగో తారీఖు నాడు., చివరికి తన ప్రేమను వ్యక్తం చేశాడు. డాక్టర్ల చేతిరాతే కాదు శరీరతీరు కుడా అందంగా ఉండదు అనేది మనందరికీ తెలిసిన విషయమే. తినటం చదవటం తప్ప ఇంకొకటి తెలియకపోవటం చేత మనోడికి బాన పొట్ట ఏర్పడింది. నుంచుంటే వాడి కాళ్లు వాడు చూసుకొని పది సంవత్సరాలు అయ్యింది. ఆ కారణం చేత ఆ అమ్మాయి కాదన్నది. ఎలాగైనా సరే వాడి కాళ్ళ మీద వాడు నిలబడి, అలా నుంచొని వాడి కాళ్లని తనివి తీరా చూసుకోవాలని వాడి ఆశట!! ఆరు పలకల దేహం రాకపోయినా అందమైన రూపు రావాలని వాడి ప్రయత్నం. చూడాలి ఏమి జరుగుతుందో.  

'చిత్ర' హింస

మొత్తానికి ఎంటెక్ చదువు'కొనటం' పూర్తి అయ్యింది. ఇప్పుడు నా ప్రాణం హాయిగా ఉంది. "వేలకు వేలు పోశాము, మంచి మార్కులు రాకపోయినా పరవాలేదు, కనీసం పరీక్షలలో తప్పకుండా, పూర్తి చేసి పుణ్యం కట్టుకోరా" అని మా నాన్న తెగ మెచ్చుకొనేవారు. చివరికి మా నాన్న కళ్లలో ఆనందం కోసం అయినా పూర్తి చేయాలని, కంకణం కట్టుకోకుండానే పూర్తి చేశా. నా స్నేహితులు చాలా మంది అడిగారు, "ఎందుకు పనికొస్తుందిరా నీ ఎంటెక్?" అని. చుట్టపక్కాలు కొంతమంది "ఆఫీసులో జీతం ఏమైనా పెంచుతారా??" అని అడిగారు. 

"రేపు పెళ్ళికి శుభలేఖలో వేయించుకోవచ్చు" అని కొంతమంది, "ఇప్పుడలా వేయించటంలేదు. అదంతా పాత కాలపు పద్దతి" అని ఇంకొంత మంది, ఇలా ఎవరి ఇష్టం వచ్చినట్టు వాళ్ళు ఖండించారు. ప్రస్తుతానికి ఆ విషయం అలా ప్రక్కన పెడదాం. మొన్ననే 'బిజినెస్ మాన్' అనే తెలుగు చిత్రం చూశాను, అరడజను బూతులు, డజను హత్యలు ఉన్నపటికినీ చిత్రం మొత్తం మీద బాగుంది. మహేష్ బాబు చాలా బాగా చేశాడు. అయినా మహేష్ బాబు అందగాడు, మహా అందగాడు, రాజకుమారుడు అంటారు., మీసాలు తీసేసి, రెండు చొక్కాలు వేసుకొని, నల్ల కళ్ళజోడు పెట్టుకుంటే నేను కుడా ఎత్తు అడుగు తక్కువైనా, అంతకన్నాఅందంగానే ఉంటాను. పోనీలే మహేష్ బాబు దారికి అడ్డం రావటం ఎందుకులే అని, నేనే చిత్రాలలోకి రాలేదు.

విషయానికి వస్తే, చిత్రాలలో ఈ మధ్య హింస మరీ ఎక్కువ అయ్యింది. ఒక్కో చిత్రంలో కధానాయకుడు సగటున వంద నుంచి నూటయాభై మందిని చంపితే కాని చిత్రానికి 'శుభం' ముక్క పడటంలేదు (ఇప్పుడు వస్తున్న చిత్రాల చివర శుభం ముక్కలు చూపించటం కుడా ఆపి వేసినట్టున్నారు). కధానాయకుడు ఎంత కౄరంగా ప్రతి నాయకుడిని చంపితే, చిత్రం అంత బాగా ఆడుతుంది.

కొన్ని చిత్రాలలో కౄరమైన ప్రతి నాయకులను చూస్తే, నాకు మా కార్యాలయంలో, నా పై అధికారులు గుర్తొస్తారు. ఈ ప్రతినాయకులు ఉత్తి పుణ్యానికి తన వద్ద నమ్మకంగా పని చేస్తున్న వారిని సైతం చంపేస్తుంటారు. మా పై అధికారులు కుడా అంతే ఉత్తి పుణ్యానికి నన్ను తిడుతూ ఉంటారు, వీళ్ళను కూడా చిత్రాలలోకి పంపిస్తే బాగా రాణిస్తారు, మేము కుడా ప్రశాంతంగా మా పనులు మేము చేసుకుంటాము. ఈ రకంగా చిత్రాలలో చూపించే హింస, చూసే ప్రజల మీద చాలా చెడు ప్రభావం చూపిస్తుందని నా అభిప్రాయం.

ఉదాహరణకు, మా అన్నయగారి అబ్బాయి, మా అన్న దగ్గరికి వచ్చి, "నాన్న, నాకు ఒక తాడు, ఒక రైలు, రైలు పట్టాలు, ఒక పెద్ద బిల్డింగ్ కొనివ్వవా??", అని కసిగా అడిగాడు. నాలుగు, ఐదు సంవత్సరాలు ఉంటాయేమో బుడ్డోడికి, ఇవ్వన్ని ఎందుకురా? అని అడిగితే మహేష్ బాబు ఆట ఆడుకోవటానికి అని చెప్పాడు. వివరాలలోకి వెళ్తే, మావాడు 'అతడు' చిత్రాన్ని అరడజను సార్లు చూశాడు. మీకు గుర్తుంటే, అందులో మహేష్ బాబు ఒక ఎత్తైన మేడ మీద నుండి, తాడు సహాయంతో, వేగంగా కదిలే రైలు మీదకి దూకుతాడు. ఇప్పుడు అడిగినవన్నీ కొనిస్తే., మనోడు కుడా మహేష్ బాబు లాగా ఆ విన్యాసాన్ని చెయ్యాలని ఉవ్విల్లూరుతున్నాడు.

ఇంకోరోజు తుపాకి కొనివ్వమని గొడవచేస్తుంటే, ఒక చిన్న తుపాకి కొనిచ్చారు. కాసేపటికే కోపంగా వచ్చి, "నాన్న ఈ తుపాకితో కాలుస్తుంటే, ఎవ్వరికీ రక్తం కారటంలేదు. రక్తం కారే తుపాకి కొనివ్వవా?" అని గోల చేశాడు. ఇదంతా కేవలం చిత్రాల ప్రభావం కాక ఇంకేమిటి? మొన్న "భక్తి" ఛానల్ చూస్తుంటే అందులో ఒక బాబాగారు, "మనిషి సాటి మనిషి ప్రేమించాలి" అని చెప్పారు. ఆ విదంగా, హాయిగా, చిత్రాలలో కధానాయకుడు కుడా ప్రతినాయకులను (విలన్లను) ప్రేమిస్తే ఎంత బాగుంటుంది??  ఈ "'చిత్ర' హింస" ఎప్పటికి తగ్గుతుందో ఏంటో??