Thursday, November 21, 2019

ఓ బట్టతలా బట్టతలా బట్టతలా...

"జీవితాలే శాశ్వతం కాదు, జుట్టెంత?" నాకు నేను ప్రతి రోజు చెప్పుకుంటున్న మాట. జుట్టు గురించి, ఒక English కవి తెలుగులో ఏమన్నాడో తెలుసా, "జీవితంలో జుట్టు ఒక భాగమే తప్ప, జుట్టే జీవితం కాదు" అని. ఇంకో కవి, "బట్టతల రావటం లేట్ అవ్వచ్చేమో కానీ, రావటం మాత్రం పక్క" అని అన్నాడు. 

నా బాధను చూసి అందరూ , "బట్టతల భాగ్యం" అని ఓదారుస్తున్నారు. భాగ్యం కనిపించటం లేదుకానీ, బట్టతల మాత్రం భేషుగ్గా కనిపిస్తున్నది. global warming కన్నా ఫాస్ట్ గా ఉంది.   జుట్టు దూరం అయ్యే  కొద్దీ వైరాగ్యం దగ్గర అవుతున్నది. అలాంటి బట్టతలని తలచుకుంటూ, నాకన్నా త్వరగా బట్టతల తెచ్చుకున్న నా మిత్రులకు సంఘీభావం తెలియజేస్తూ, ఈ పాటని అంకితం చేస్తున్నాను. 
"అదుర్స్" సినిమాలో "చంద్రకళా , చంద్రకళా ..." పాట స్టైల్ లో 

||పల్లవి|| 

  నా బోడి గుండు మెరుపుకొక్క ఓం నమః 
  నా బాల బట్ట నునుపు కొక్క ఓం నమః

  నా పట్టుకురుల చావు కొక్క ఓం నమః
  మళ్ళి రాని మాయలాడి కురులకు ఓం నమః 

  ఓ బట్టతలా బట్టతలా బట్టతలా... 
  నా తల కొరికే నీ కసికే  చాంగుభళా
  ఓ బట్టతలా బట్టతలా బట్టతలా...
  నిదురను నరికే నిగనిగకే చాంగుభళా
  మనసే మరిగే సలసల వయసే విరిగే ఫెళ ఫెళ
  ముఖమే ముదిరేలా మహ బాగుందే నా తల కట్టు కళ
  బట్టతలా One more time
  బట్టతలా That's the way we like it
  బట్టతలా బట్టతలా బట్టతలా...
  నా తల కొరికే నీ కసికే  చాంగుభళా


|| చరణం 1 ||  

  ఓ కురులకిక brylcreem తైలం, తప్పదిక తిలోదకం 
  Ya... that's the way I want it
  ఆరుటకు dryer ధూపం , వాటికిక నీరాజనం   
  Yeh... that's the way to do it
  రోజుకో oil పెడతా ,నీ మొదలే ముద్దాడేలా 
  దువ్వెనకు దండం పెడతా,అనునిత్యం నీకు దూరం జరిగేలా 
  ఓ బట్టతలా బట్టతలా బట్టతలా...
  

|| చరణం 2 || 

  ఓ పురుషులను పగబట్టేలా బోడిగా భయపెట్టకే 
  Ya... that's the way I was born
  వయసు మూడు పది దాటిందని, వగలతో వచ్చేయకే 
  yeh... that's the way
  నీకేసి చూస్తే ధన ధన దరువేయచ్చే తల తబలా
  శివమణి తకధిమి బీటై చంపేశావే , బోడి గుండులా  
  బట్టతలా బట్టతలా బట్టతలా...
  నా తల కొరికే నీ కసికే  చాంగుభళా

Tuesday, November 12, 2019

మేలుకో తెలుగోడా

వారం, పది రోజుల వ్యవధిలో రెండు పాటలు విడుదల అయ్యాయి. రెండిటినీ మన సీతారాముడే రాశాడు. రెండిటినీ థమన్ స్వరపరిచాడు.

మొదటిది : సామాజ వరగమన

పాట పాడేప్పుడు , భాష మీద అవగాహన లేకుండా, అస్తవ్యస్తంగా పాడటం ఎంతవరకు సమంజసం? వివేకంతో మ్యూజిక్ చేయండి. చేసింది సరిగ్గా పాడించండి.

"నీ కాల్లని పట్టుకు వదలనన్నది చూడే నా కల్లు"

పాడుకోండి ఇక చాలు.

ఇక్కడ పాట అంత అద్భుతంగా రాశారు, ఎవరండీ ఇది పాడింది? ఏమి చేస్తారండీ వీళ్ళు? 'ళ' కి 'ళ'  ఒత్తు పెడితే 'ళ్ళ' అని పలకాలి కానీ 'ల్ల' పలికితే ఎలా?

ఎందుకు పుడతారో తెలియదండీ మనుషులు కొంతమంది. Basic sense ఉండదు మనుషుల దగ్గర

ఓకే చరణానికి వెళదాం. పల్లవి అయిపోయిందండి. వినటం నా వల్ల కాదు, చరణంలోకి వెళదాం.

వినే  మూడు, ఉత్సాహం సర్వనాశనం అయిపోతాయి.  కాళ్ళకు, కళ్ళకు, కల్లుకు తేడా ఉంటుంది కదండీ? ల కు, ళ  కు తేడా తెలియదా?  శాస్త్రి గారు రాసేప్పుడు అన్నీ కరెక్టుగా రాస్తారు. అంటేనేమో అందరికీ కోపం వస్తుంది. అందరూ హర్ట్ అయిపోతారు. సరిగ్గా పాడటం మాత్రం చేత కాదు. 

తగలపెట్టండి సార్, థమన్ గారు  

నా గాలే తగిలినా , నా నీడే తరిమినా, ఉలకవా పలకవా వామా

సారీ, పలకవా భామా అయితే పలకవా వామా అని ఇష్టం వచ్చిన భాషలో పాడాడు. 

నేను కోపదారి మనిషినని తెలుసు. చూడండి అక్కడేమి రాసుందో. మీరు పాడించి ప్రయోజనం ఏముంది సార్. భామా అనుంది అక్కడ. శాస్త్రిగారు రాసింది ఒకటైతే , అక్కడ ఒక్కటుంది. 

ఏమిలా, ప్రపంచంలో ప్రతివాడు అవతలి వాడి  భాషను కరెక్ట్ చేయచ్చు అనుకుంటాడు. వాడికే సర్వం తెలుసు అనుకుంటాడు. ముందు అక్కడ ఏమి పాడాడో వినండి. 

మూడు ఖరాబు అవుతుంది.  దాని రిఫ్లెక్షన్ మొత్తం నా పనిలో రిఫ్లెక్ట్ అవుతుంది. 

"ఎంతో బతిమాలినా, ఇంతేనా .... "

నాకు ఇంట్రెస్ట్ పోయింది. ఈ పాట వింటే ఏంటి , వినకపోతే ఏంటి ? ఇంట్రెస్ట్ పోయింది. ప్రతి దశలో పెంట పెంట చేస్తుంటే, నాకు ఇంట్రెస్ట్ లేదు. పోనివ్వండి .... 

అర్ధం కాని వాళ్ళు , ఈ వీడియో చూసి , మళ్ళీ చదవండి. అర్ధం అవుతుంది అని ఆశిస్తున్నాను. 

అన్నంలో ఆవకాయ కలిపి తింటుంటే, పంటి కిందకు రాయి వచ్చినట్టు ఉంది ఆ పాట. తప్పు బియ్యం ఏరిన వాడిదా? వండిన వాడిదా? వడ్డించిన వాడిదా? అనేది వాళ్ళకే తెలియాలి. 


పైన చెప్పిన ఆవకాయలో, కమ్మని నెయ్యి వేసుకొని తిన్నంత కమ్మగా ఉంది. మహానుభావుడు అలా పాడాడు. అలా రాశాడు.  భాషంటూ లేని భావాలేవో అంటూనే, భాషలోని భావాన్ని అందంగా పలికించాడు. 

సరిగ్గా నేను పుట్టిన ఏడాది, వీళ్ళిద్దరూ కలిసి పాడటం ప్రారంభించారు. 33+ సంవత్సరాల తర్వాత కూడా, పాట రాయటంలో,పాడటంలో తియ్యదనం పెరిగిందే తప్ప తగ్గలేదు. 

"చిరునామా లేని లేఖంటి నా గానం, చేరిందా నిన్ను ఇన్నాళ్ళకి
నచ్చిందో లేదో ఓ చిన్న సందేహం, తీర్చేశావేమో ఈ నాటికి " 

అనగానే , శాస్త్రిగారు వాన సినిమాలో రాసిన "నిన్నే చేరుకోలేక ఎటెళ్ళిందో నా లేఖ, నీదో కాదో రాసున్న చిరునామా, ఉందో లేదో ఆ చోట నా ప్రేమ" అన్న పంక్తులు గుర్తుకు వచ్చాయి.
  
"మందహాసాలు చిలికే పరాగాలతో" అన్నప్పుడు లీలగా చేసిన దరహాసం,
"రెప్పల్లో వాలే మొహాల భారంతో " అన్నప్పుడు వినిపించే భారం, 
"హాయిగా అలసిపోతున్న ఆహాలతో " అన్నప్పుడు హాయిగా, ఆహా అనిపించటం బాలుడికే చెల్లింది. 

ఇక శాస్త్రి గారి గురించి చెప్పేదేముంది, ముప్పైల్లోనే అరవై ఏళ్ళ  అంత అనుభంతో రాసిన మనిషికి, అరవైలో ముప్ఫైగా రాయటం పెద్ద లెక్కా? 

As it is థమన్  ఈ పాటను స్ఫూర్తిగా తీసుకున్నాడో లేదో తెలియదు కానీ, ఒక మంచి పాటను అందించాడు. బాబు థమన్, నిన్ను మేము ఎక్కడికో తీసుకెళదాం అనుకుంటున్నాము. నువ్వు అక్కడికి రావు. ఇకనైనా ఇలాంటి మిస్టేక్స్ రిపీట్ చేయకు. నీకు బ్రేక్ ఇవ్వటానికి తెలుగు రాష్ట్రాలు ఎప్పుడూ రెడీగానే ఉంటాయి. All the best! 

Thursday, June 13, 2019

మధ్యతరగతి టూత్ పేస్ట్.....

"మధ్యతరగతి టూత్ పేస్ట్", మీరు చదివింది నిజమే. మధ్యతరగతి టూత్ పేస్ట్ అంటే అదేదో తక్కువ రకం టూత్ పేస్ట్ అని నా ఉద్దేశ్యం కాదు. మీ టూత్ పేస్ట్ లో ఉప్పు, కారం, గసగసాలు, గోరింట ఉన్నంత మాత్రాన అది ఎగువ తరగతి అని కాదు. ముందు మీరు 'ఆమె' సినిమాలోని  ఈ వీడియో చూసి , మళ్ళీ ఇక్కడకు రండి.

ఇప్పుడు అర్ధం అయ్యి ఉండాలి మధ్యతరగతి టూత్ పేస్ట్ అంటే ఏమిటో? పేస్టుని వేస్ట్ చేయకూడదు. పేస్టుని ప్రసాదంలా వాడుకోవాలి. ప్రతి రోజు బఠాణీ అంత టూత్ పేస్ట్ తో పళ్ళు తోముకోమని దంత వైద్యులు సలహా. కానీ మనకు ప్రకటనల్లో అంతకు అయిదారు రెట్లు వేసుకోమని చూపిస్తుంటారు. మొదట్లో అయిదారు రేట్లే వేసుకుంటాము. ట్యూబ్ చివరికి వచ్చే సరికి, దానిని తొక్కి పెట్టి నార తీస్తాం. అదో మధ్య తరగతి ఆర్టు.

చిన్న వయస్సులో అలా ట్యూబ్ చివరికి వచ్చాక, నేను ఎంత పిండినా, నా చిట్టి చేతుల బలానికి ఆ పేస్టు బయటకు వచ్చేది కాదు. మా నాన్నగారో, అమ్మగారో పేస్టు వేస్తే కానీ పళ్ళు తోముకోలేక పోయేవాడిని. అప్పట్లో పళ్ళు రెండు పూట్ల తోమాలి అన్న రూలు లేదు కాబట్టి, ఒక్క పేస్టు ట్యూబ్ ఎక్కువ రోజులే వచ్చేది కాబోలు. మూత కూడా సన్నగా ఉండేది. ఈ మధ్య వచ్చే వాటికి మూత చాలా పెద్దదిగా ఉండటం, పేస్ట్ కంపెనీల దోపిడీ తత్వానికి నిదర్శనం.

మధ్య తరగతి మీద ఎలాగైనా గెలవాలి అన్న తాపత్రయం వాళ్ళది. కార్పొరేట్ కంపెనీలు, అవి తయారు చేసే వస్తువులపై కన్నా, అవి కొనే మనుషుల మీద బాగా పరిశోధనలు చేశాయి. ఇలాంటి విషయాల గురించి చాలా పుస్తకాలే ప్రచురితం అయ్యాయి. ఎలాంటి వస్తువులను ఎలా, ఎక్కడ, ఎంతకు అమ్మితే, ఎక్కువ కొంటారో వారికి బాగా తెలుసు. అలాంటి కంపెనీల కారణంగా, మనం వాడే వస్తువులలో చాలా వరకు, వాటి సామర్ధ్యం ఇంకా మిగిలి ఉన్నా కూడా, కొత్తగా వచ్చిన వాటిని కొంటున్నాము. కాదు మనం కొనేలా చేస్తున్నాయి. లేదా మన అవసరానికి మించి వస్తువులను వాడుతున్నాం అనిపిస్తున్నది (అవసరానికి , స్థోమతకు తేడా గమనించగలరు. స్థోమత ఉన్నంత మాత్రాన అవసరం ఉందని కాదు) 

సెల్ ఫోనులు, కారులు, టి.వి లు లాంటివి కొన్ని ఉదాహరణలు. 2010 లో కొన్న ఫోను, 2019 వరకు పని చేస్తుంది. కానీ రెండు సంవత్సరాలకు ఒకసారి ఫోను మారుస్తాం. టి.వీలు కూడా అలానే మారుస్తూ ఉంటాం. మన మధ్య తరగతి టూత్ పేస్ట్ చెప్పిన పాఠాన్ని మనం మర్చిపోతున్నాం అనిపిస్తున్నది. 



ఈ పైనున్న ఫోటోను చూస్తే నాకు రెండు విషయాలు గుర్తుకు వచ్చాయి 
  1. 'If it ain't broken, don't fix it' అన్న విషయాన్ని కొద్దిగా మార్చి, 'If it ain't broken, don't replace / buy it', అని ప్రతి విషయంలో గుర్తు పెట్టుకోవాలి. 
  2. 'Take only what you need, not what you want' - ఎంత అవసరమో అంత వాడాలి, ఎంత కావాలో అంత కాదు. 
చాలా మటుకు బడులలో జీవితానికి చాలా అవసరం అయిన విషయాలు చెప్పరు /నేర్పరు. తల్లిదండ్రులను చూసి నెట్టుకు రావటమే. అందులో ముఖ్యంగా, జీవిత భాగస్వామితో జాగ్రత్తగా ఉండటం, ఆర్ధిక నిర్వహణ (Financial Management) లాంటి వాటి ప్రస్థావనే ఉండదు. తీరా పాతికేళ్ళు నిండాక ఈ రెండు ఒక్కసారే చేయాలంటే ఎంత కష్టమో, అనుభవించిన వాళ్ళకే తెలుస్తుంది. 

చివరిగా, జీవితం అనేది మధ్యతరగతి టూత్ పేస్ట్ ట్యూబ్ లాంటిది. మొదట్లో చాలా జీవితం ఉందనుకొని విచ్చలవిడిగా ఖర్చు పెడితే, చివరకు వేళ్ళు నొప్పులు పుట్టేలా పిసుక్కోవాలి అన్న విషయం గుర్తుపెట్టుకోవాలి.

నేను పళ్ళు తోముకునే సమయం అయ్యింది, పోయి పేస్ట్ పిసికే పనిలో ఉంటా....  

ముఖ్య మనవి : ఇది ఎదో తోచక రాసుకున్న సోది. దీనిని ఇక్కడితోనే వదిలేయండి. ఈ చెత్తంతా whatsapp లో కాపీ అయ్యి , అది చివరకు ఎవరూ పట్టించుకోని ఫామిలీ గ్రూపులలో తిరిగటం నాకు ఇష్టం లేదు.